humory


humory
pl
(kaprysy) whims

poczucie humoru — sense of humo(u)r

być w dobrym/złym humorze — to be in a good/bad mood

* * *
humory
pl.
Gen. -ów (kaprysy) whims; miewać humory be moody.

The New English-Polish, Polish-English Kościuszko foundation dictionary. 2003.

Look at other dictionaries:

  • humory — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. nmos, blp, D. humoryrów {{/stl 8}}{{stl 7}} zachowanie charakteryzujące się zmiennością nastrojów, dziwnymi zachciankami; kaprysy, dąsy, fochy, chimery : {{/stl 7}}{{stl 10}}Znosić czyjeś humory. Pokazywać humory. Mieć… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • humor — m IV, D. u, Ms. humororze 1. blm «zdolność dostrzegania zabawnych stron życia, traktowanych zazwyczaj z wyrozumiałością i pobłażliwością; pogodny nastrój, wesołe usposobienie» Mieć poczucie, zmysł humoru. 2. blm «przedstawienie czegoś, np. w… …   Słownik języka polskiego

  • chimera — ż IV, CMs. chimeraerze; lm D. chimeraer 1. Chimera, blm «w mitologii greckiej: potwór ziejący ogniem, o postaci lwa z głową kozy na grzbiecie i wężem zamiast ogona» 2. «przedstawienie tegoż potwora (czasem także w zmodyfikowanej postaci, np. jako …   Słownik języka polskiego

  • dziewczyński — pot. «właściwy dziewczynie, dziewczynce, taki jak u dziewczyny, u dziewczynki (często z odcieniem lekceważenia)» Dziewczyńskie kiecki. Dziewczyńskie kaprysy, humory …   Słownik języka polskiego

  • humorzasty — humorzastyaści pot. «mający humory, kaprysy» …   Słownik języka polskiego

  • kwasić — ndk VIa, kwaszę, kwasićsisz, kwaś, kwasićsił, kwaszony «konserwować warzywa, owoce i inne surowce roślinne przez poddawanie ich fermentacji mlekowej; kisić, zakwaszać» Kwaszona kapusta. Kwasić pomidory, grzyby. przen. «psuć, zatruwać; powodować… …   Słownik języka polskiego

  • pokwasić — dk VIa, pokwasićkwaszę, pokwasićsisz, pokwasićkwaś, pokwasićsił, pokwasićkwaszony «kwasząc zakonserwować wiele produktów, jeden po drugim, porobić kwaśnym» Pokwasić wszystkie ogórki. przen. «wywołać zły nastrój, oznaki złego nastroju u wielu… …   Słownik języka polskiego

  • poprawić — dk VIa, poprawićwię, poprawićwisz, poprawićpraw, poprawićwił, poprawićwiony poprawiać ndk I, poprawićam, poprawićasz, poprawićają, poprawićaj, poprawićał, poprawićany 1. «doprowadzić do porządku, przywrócić właściwą postać; wyrównać, ułożyć,… …   Słownik języka polskiego

  • skwasić — dk VIa, skwaszę, skwasisz, skwaś, skwasićsił, skwaszony «wywołać zły nastrój, zwarzyć humor» Swoim wystąpieniem skwasił wszystkim humory. Był jakiś skwaszony. ◊ Skwaszona mina «mina wyrażająca niezadowolenie, zły humor» skwasić się «stać się… …   Słownik języka polskiego

  • zwarzyć — dk VIb, zwarzyćrzę, zwarzyćrzysz, zwarz, zwarzyćrzył, zwarzyćrzony 1. «spowodować wytrącenie się białka w nieco skwaśniałym mleku lub śmietance, wskutek nagłego ogrzania» 2. książk. «o mrozie, słońcu, upale itp.: spowodować zwiędnięcie,… …   Słownik języka polskiego

  • zważyć — dk VIb, zważyćżę, zważyćżysz, zważ, zważyćżył, zważyćżony zważać ndk I, zważyćam, zważyćasz, zważyćają, zważyćaj, zważyćał 1. tylko dk «określić ciężar kogoś, czegoś za pomocą wagi» Zważyć węgiel. Zważyć towar. Zważyć wysyłaną paczkę. Zważyć… …   Słownik języka polskiego